Wiecie, co najbardziej mnie fascynuje w Stanach? To, że ilekroć tam jestem, mam wrażenie, że ktoś podłącza mnie do gniazdka z napisem: „Nowa energia. Uwaga, kopie.” Ameryka ma w sobie coś magnetycznego: mieszaninę wolności, niepokoju, wielkich marzeń i jeszcze większych teorii spiskowych. To raj dla marzycieli, neurotyków i ludzi, którzy są święcie przekonani, że Elvis żyje i pracuje w Starbucksie gdzieś pod Memphis.

Życie wielokrotnie udowodniło nam, by nie mówić: „Nigdy.” Bo ile razy zarzekaliśmy się, że czegoś już nigdy nie zrobimy? Że nigdy nie polubimy danej osoby, że nigdy więcej się z kimś nie spotkamy, że nie wrócimy do czegoś, co już dawno zamknęliśmy? A potem… los uśmiecha się pod nosem i pokazuje nam, że „nigdy” ma bardzo krótką datę ważności.
W imię bezpieczeństwa czasem odbieramy dzieciom przestrzeń. W imię miłości zapominamy o ich autonomii. A za słowami „robię to dla ciebie” potrafi kryć się lęk przed samotnością, pustką, stratą. Bo tak, rodzice też się boją. Boją się, że nie będą już potrzebni.

Czasem granica między troską a kontrolą jest cienka jak nić. Szczególnie wtedy, gdy w grę wchodzi rodzicielska miłość – najczystsza, ale i najtrudniejsza z emocji. Rodzice często chcą „jak najlepiej”. Ale co to znaczy najlepiej? I czyje „najlepiej” liczy się bardziej – dziecka czy rodzica?

W imię bezpieczeństwa czasem odbieramy dzieciom przestrzeń. W imię miłości zapominamy o ich autonomii. A za słowami „robię to dla ciebie” potrafi kryć się lęk przed samotnością, pustką, stratą. Bo tak, rodzice też się boją. Boją się, że nie będą już potrzebni.

Wyobraź sobie telefon alarmowy, który nigdy nie dzwoni. Cichy, zapomniany, jakby jego istnienie było tylko biurokratycznym obowiązkiem. A teraz wyobraź sobie, że niespodziewanie jednak dzwoni – w środku nocy, przerywając rutynę i spokój. Właśnie od tego momentu zaczyna się szaleńcza jazda bez trzymanki, w którą Matthew Quirk zabiera Czytelnika w swojej powieści „Nocny agent”.

Bohaterka książki, Grace, decyduje się wreszcie wyjść poza granice swojej bańki, w której bezpiecznie tkwiła przez lata. Jednak to nie tylko decyzja, to odwaga, by stawić czoła własnym lękom, niezrozumianym pragnieniom, a przede wszystkim – otworzyć się na życie w pełni, nie bojąc się jego nieprzewidywalności. I właśnie ta transformacja – z zamkniętej, przerażonej kobiety w odważną podróżniczkę własnych emocji i marzeń – jest najbardziej poruszającym elementem tej książki.

Sama o sobie mówiła:

„Gdybym miała odpowiedzieć na pytanie: Kim jestem?… Napisałabym taki wiersz:
‚Kundle całego świata łączcie się…’
Mam taki pokręcony życiorys.”

„Osiecka. Rodzi się ptak” nie jest łatwą lekturą. Uwielbiam grube książki. Im więcej stron do przeczytania, tym lepiej. Ale z biografią Osieckiej miałam niemały problem. Nie chciałam jej odłożyć na półkę „kiedyś dokończę”, ale momentami, zagłębiając się w kolejne strony, miałam wrażenie, że Autorka nie tyle opowiada o Osieckiej, co rozkłada jej życie na czynniki pierwsze. I to było, niestety, męczące. Może to też wina tego, że nie jestem jakąś wielką fanką Osieckiej. Po prostu ciekawiła mnie jej barwna osobowość i życia. Może też spodziewałam się więcej fabuły w tej biografii. A tu? Momentami czułam się, jakbym czytała akademicką analizę.

Dzisiaj ponownie wróciłam do dobrze znanych mi bohaterów z książki „Noc spadających gwiazd” i miałam okazję śledzić dalsze losy Aleksandry oraz Karola. Ich związek, dość burzliwy, ani na moment nie jest wolny od zawirowań. Karol będzie zmuszony zmierzyć się z przeszłością, która niespodziewanie o sobie przypomina, a Aleksandra spróbuje odnaleźć się w tej nowej rzeczywistości. Znowu też będzie głośno o Natalii i detektywie Zawadzie, ale zostawię Was w niepewności, w którym kierunku ten wątek się potoczy. Marta Nowik przybliża nam również postać pana Franciszka, właściciela niezwykłego sklepiku z pamiątkami, w którym niejedno marzenie znalazło swoją przystań. Tym razem to właśnie on stanie przed wyjątkowym zadaniem – odnalezieniem ukochanej sprzed lat.

Ten dzień miał się zacząć zgoła inaczej. Aż tu nagle bęc. Coś z łoskotem spadło. (Żeby nie powiedzieć, że pier**olnęło.) Helena momentalnie otworzyła oczy i spojrzała na zegarek.

– Trzecia rano – mruknęła, wkładając kapcie i człapiąc w stronę salonu. Po drodze omal nie wywinęła orła. Na podłodze leżały, rozrzucone w najlepsze, klocki lego.
– Chwila, lego? Skąd do diaska wzięło się tu lego? – Kiedy tak pochylona nad klockami usiłowała zmusić się do myślenia, ktoś lub coś nieokreślonego czmychnęło z jej lewej strony.

Książka „Zasady. Życie i praca” autorstwa Raya Dalio to  zbiór doświadczeń i refleksji, które stały się fundamentem jego sukcesu zawodowego oraz osobistego. Dalio, jeden z najwybitniejszych inwestorów na świecie, mówi nie tylko o zarządzaniu, ale i o tym, jak podejmować lepsze decyzje w życiu, bazując na jasnych, sprawdzonych zasadach. Książka stanowi podręcznik, który nie tylko pomaga odnaleźć skuteczną metodologię zarządzania, ale także inspiruje do ciągłego rozwoju i refleksji nad własnym podejściem do codziennych wyborów.

„W pajęczej sieci” to najnowsza seria o przygodach Andrzeja Kamińskiego, które przenoszą nas w świat pełen militarnej akcji i złożonych intryg. To prawdziwa gratka dla fanów powieści sensacyjnych. Tu wątek wojskowy przeplata się z dynamicznymi starciami w powietrzu, a fabuła zaskakuje kolejnymi zwrotami akcji. Myślę, że to idealna lektura na jesienne wieczory, szczególnie dla tych, którzy cenią zarówno realistyczne opisy techniki wojskowej, jak i atmosferę ciągłego napięcia, które trzyma czytelnika w niepewności aż do ostatniej strony.

Zdarza się, że jesteśmy tak bardzo zależni od akceptacji innych, ich uwagi, uczuć czy opinii, że tracimy z oczu to, co najważniejsze — naszą własną wartość i wewnętrzną siłę. Kiedy nie dostajemy tego, czego pragniemy od innych, łatwo popaść w przekonanie, że coś z nami jest nie tak, że nie zasługujemy na miłość czy uwagę. Albo że osoba, z którą się rozstaliśmy, jest… całym naszym światem. I nie mamy już dla kogoś żyć.

Zdarza się, że jesteśmy tak bardzo zależni od akceptacji innych, ich uwagi, uczuć czy opinii, że tracimy z oczu to, co najważniejsze — naszą własną wartość i wewnętrzną siłę. Kiedy nie dostajemy tego, czego pragniemy od innych, łatwo popaść w przekonanie, że coś z nami jest nie tak, że nie zasługujemy na miłość czy uwagę. Albo że osoba, z którą się rozstaliśmy, jest… całym naszym światem. I nie mamy już dla kogoś żyć.

„Nowe życie Kariny” to poruszająca historia o kobiecie, która nie ma łatwej historii. Ale życie nie jest sprawiedliwe. Czasem potrzeba ciężkiej pracy, by odbić się od dna. Czytając książkę Marty Nowik dowiecie się, czy Karina będzie mieć w sobie dość determinacji, by być szczęśliwą. Autorka po raz kolejny w księżce zwraca uwagę, jak ważną rolę w życiu odgrywa przyjaźń. Nie da się iść samotnie przez życie. Ważne jest, by mieć kogoś obok, kto doda nam skrzydeł.

Jeśli macie zły dzień, bo mąż wbił Wam metaforyczną szpilę, a koleżanka w pracy nie zauważyła, że macie nowe buty – książka Małgorzaty Starosty na pewno poprawi Wam humor. Uprasza się jednak nie czytać jej w komunikacji publicznej, bo grozi to niespodziewanymi wybuchami śmiechu.

To miała być po prostu rozmowa kwalifikacyjna. Davey jednak przez pomyłkę wybrał zły numer telefonu i dodzwonił się do Haanah. Ten zwykły zbieg okoliczności staje się dla obojga początkiem znajomości. A przyjaźń zaczyna przeradzać się w coś więcej…
Czy uczucie ma szansę przetrwać, skoro dzieli ich ponad osiem tysięcy kilometrów?

Łatwo jest się zachwycać światem i krajobrazami, kiedy jest się na wymarzonych wakacjach. W czasie urlopu czas płynie inaczej. Ładujemy baterie w niecodziennych warunkach. A potem… Wracamy i dopada nas szara rzeczywistość.
Jak zatem obudzić w sobie dziecięcą radość? Jak cieszyć się z każdego dnia?

Są takie historie, które przypominają nam, że… Świat może stanąć na głowie w każdej chwili. Że życie to „tu i teraz” może się zmienić w jeden dzień, w jeden wieczór. Marta Nowik w najnowszej powieści pokazała, że jedna zakrapiana impreza może mieć mnóstwo następstw.

Jedną z głównych przyczyn zgonów wśród kobiet jest, niestety, rak piersi. W Polsce na raka piersi choruje około 17 tysięcy kobiet rocznie, z  czego około 6 tysięcy umiera. Zachorowalność na raka piersi ciągle rośnie. Dlatego taka ważna jest profilaktyka. Wiadomo, są czynniki, na które niestety nie mamy wpływu. Chodzi między innymi właśnie o uwarunkowania genetyczne. Na niektóre jednak mamy wpływ. Dlatego tak ważne jest dbanie o siebie i swoje zdrowie. Na promowanie zdrowego stylu życia. Na profilaktyczne badania, które ewentualnie pozwolą lekarzom na wcześniejszą kwalifikację i diagnostykę. 

Autorka pokazuje różnorodne rytuały, które można wpleść w życie, by poczuć tą magiczną aurę. Czytając kolejne rozdziały, miałam trochę wrażenie jakbym czytała poradnik dla współczesnej czarownicy! Faktycznie książka zawiera wiele informacji na temat oddziaływania księżyca, nie tylko na ludzi, ale i na zwierzęta i rośliny. W ogóle jeśli chodzi o księżyc, to moja mama również patrzy na jego fazy i wie, kiedy w lesie będzie „wysyp grzybów”. Ja to zawsze raczej taktowałam jako „łut szczęścia”.

Nie wiem jak Wy, ale ja kocham zapachy. Są zapachy, które kojarzą mi się z domem: jak cynamon, zapach skoszonej trawy, czy zapach ciasta drożdżowego. Są takie, które przenoszą mnie w czasie, do tych pierwszych miłości i mają w sobie nutę pomarańczy. Są też takie, za którymi rozglądam się idąc schodami. Które uwodzą i każą wodzić wzrokiem. Zmysł węchu jest dla mnie bardzo istotny. Sama uwielbiam ubierać się w różne zapachy. W zależności od pory roku, intencji, sytuacji – wybór perfum mam dość duży. Dlatego nie mogłam przejść obojętnie wobec „Perfumerii na rozstaju dróg”.

Wiedzieliście, że na terenach Nowej Huty było ponad 200 neonów? Za sprawą Ośrodka Kultury im. C. K. Norwida powstał „Przewodnik po neonach Nowej Huty”.
Dzięki niemu możemy przejść się szlakiem nowohuckich neonów, które były najbardziej charakterystycznymi elementami Nowej Huty. Część z nich została zrekonstruowana i wróciła po latach na swoje „stare” miejsce. W tej części książki mam faktycznie takie przeświadczenie, jakbym trzymała w dłoniach przewodnik turystyczny. Autorzy prowadzą nas krok po kroku od neonu do neonu, opowiadając jego historię powstania.

Bohaterami książki są Klara, Jacek i ich córka Ewa. Można powiedzieć, że cała trójka ma dość ułożone życie. Ewa jest studentką jednej z Wyższych  Medycznych Uczelni w Krakowie, Klara jest dyrektorem Muzeum, a Jacek jako doktor nauk medycznych, kardiolog,  budzi z pewnością respekt wśród pracowników i pacjentów. Całą  idyllę burzą jednak zarzuty, które wpłynęły od jednej ze stażystek na  Jacka. Nagle w domu pojawiają się policjanci… A Klara zaczyna tracić grunt pod nogami.

Kiedy myślę o przyszłości to staram się wierzyć, że będę po prostu stara i pomarszczona. Że dam radę sobie podać sama szklankę wody. Że nie skończę w żadnym DPSie. Bo to jednak jest smutne tam trafić. To miejsce kojarzy mi się z domem starszych, niechcianych ludzi. Miejsce, w którym umieszcza się ludzi po to, by nie musieć o nich pamiętać.
Właśnie do takiego DPS-u zabiera nas Marta Nowik w swojej najnowszej powieści „Kiedy czasu już dla nas nie będzie.” Czy Autorka spróbuje trochę odczarować to miejsce, nadając mu nowego znaczenia?

Autorka skupia dużą uwagę na temacie gwałtu  – jego przyczynach i skutkach. Bohaterka książki staje w potrzasku. Każda decyzja jest zła. Każda decyzja prowadzi do ujawnienia romansu. Do czego będzie zmuszona Yvonne Carmichael? Czy popełni morderstwo i zostanie za nie skazana na dożywocie?

Styczeń skończyłam z książką Mhairi McFarlane „Nie zapomnij o mnie”. Trzydziestoletnia Georgina Horspool została pokazana jako osoba, która szuka w życiu swojej drogi. I właśnie dlatego już na początku książki stała mi się bliska. Bohaterka pracuje jako kelnerka. To zawód, który nie daje jej większych perspektyw. Dla rodziny jest trochę taką czarną owcą. Ciągle jej powtarzają jak ma żyć, jak ma się zachowywać. Jakby sama nie potrafiła podjąć racjonalnych decyzji.
Jej życie to pasmo wzlotów i upadków. Nawet w miłości wybiera bezpieczną opcję. Jakby bała się zaryzykować. Jej postawa może Czytelnika wkurzać… Trudno się patrzy na kogoś, kto się poddał. Komu zabrakło w życiu impulsu, bodźca, by żyć pełną piersią.

Muszę przyznać, że Becca Fitzpatrick znowu rozłożyła mnie na łopatki. To kolejna jej książka, która jest tak inna od poprzednich… A zarazem tak dobra i wciągająca.  Są książki, dla których zarywa się noce. I to jest dla mnie jedna z takich książek, które tak po prostu odprężają. Jeśli chodzi o „lekkie” thrillery, to bardzo łatwo się zawieść. Wystarczy, że historia będzie niewiarygodna lub Autor po prostu zbyt szybko odkryje przed Czytelnikiem wszystkie karty.

„Jak zmienić wszystko” to trochę jakby przewodnik, który daje wskazówki jak należałoby postępować. Autorki poświęcają wiele uwagi globalnemu ociepleniu. Mówią o ginących zwierzętach w Amazonii, która jest niszczona przez huragany i pożary. Mówią o środowisku, o tym jak należy o nie dbać, jak zacząć patrzeć na nasze zachowanie i jak określone działania przyczyniłyby się do ratowania naszej planety.

Jestem okładkową sroką. Uwielbiam minimalizm! To właśnie okładka i opis skusiły mnie najbardziej!

Tym razem jednak po pierwszy zachwycie… Mój optymizm zmalał, a książka stała się po prostu tylko dobrym czasoumilaczem.

#współpraca #barter #sofario.

Vi Kelland słynie z książek, w których nie brakuje pikantnych rozdziałów. Od razu spieszę wyjaśnić, że „Zaproszenie” jest jednak dość stonowane, a przeważają sceny, w których uśmiech nie schodzi z ust. Absurdalne sytuacje, charyzmatyczni bohaterowie i dobre tłumaczenie (ukłony dla Karoliny Bochenek) sprawiają, że ta książka ma w sobie to coś.

Na półce mam praktycznie wszystkie książki Colleen Hoover. Kiedy słyszę to nazwisko – sięgam po jej książki w ciemno. Tym razem mamy jednak do czynienia z zupełnie innym gatunkiem.

Historia opowiedziana przez Autorkę pokazuje, jak ważne są w życiu takie wartości jak miłość czy też przyjaźń. Bohaterowie książki Marty Nowik próbują odnaleźć swoją drogę do szczęścia. A ta nie raz jest kręta i wyboista…

Bycie rodzicem to trudna sztuka. Niejednokrotnie biłam się z myślami w różnych sytuacjach: czy ja to robię dobrze? Czy jestem dobrą mamą? Dlatego w moim domu aż roi się od poradników. W każdym z nich szukam jakiegoś złotego środka.

Jeśli ktoś zorganizowałby konkurs na cięty język, to Paulina Świst na pewno byłaby na podium. To właśnie dla tych dialogów chce się czytać jej książki. A ta? Przemknęło mi przez myśl, że Autorka chciała w końcu uchylić rąbka tajemnicy i w subtelny sposób odkryć kilka kart o sobie. Czy Pola Werner z charakteru i czynów to skóra zdjęcia z Autorki? Kto wie… W końcu już główna bohaterka okazuje się ukrywać swoją prawdziwą tożsamość pod pseudonimem.

Jest to jedna z tych książek, które czytałam jakieś 8 lat temu… i do tej pory ją pamiętam. Książka, która wciska w fotel. Która stawia znaki zapytania. Która daje do myślenia.

Znacie to powiedzenie: „stara miłość nie rdzewieje”? Nie da się ukryć, że między Jenny a Tannerem ciągle coś iskrzy. Jest między nimi napięcie i pewnego rodzaju chemia, która nie pozwala im obojgu przejść obok siebie obojętnie. Zresztą któż mógłby się oprzeć Jenny, która karierę zaczęła od modelingu, a teraz zapragnęła być aktorką?

Od razu przyznaję, to pierwsza powieść Katarzyny Bester, którą czytałam. (…)
Zdecydowanie jest to książka na długie, zimowe wieczory. Natomiast zabrakło mi w niej tego świątecznego klimatu, którego oczekiwałam po tytule powieści.

A o plusach dowiecie się, czytając całą recenzję!

Macie też takie wrażenie, patrząc na swoje dzieci, jakbyście widzieli siebie w takim krzywym zwierciadle? Dzieci doskonale odbijają nasze dobre i złe cechy.

Autor daje w tej powieści Czytelnikowi kilka dobrych lekcji… Jedną z nich jest lekcja pokory. Po to by się zatrzymać. By pomyśleć. By móc zauważyć innych. Czasami jesteśmy tak mocno zafiksowani na jakimś punkcie, że nie dostrzegamy innych; ich problemów i rozterek, które powinny być dla nas równie ważne.

Jedyne, co mogłabym zarzucić Autorce, to to, że było za krótko. Że chciałabym więcej! I po raz kolejny muszę napisać, że o miłości wiemy wiele, ale ciągle się jej uczymy i każda opowieść pokazuje nam jej nowe oblicze. „Mroczne kłamstwa” pokazują, że łatwo czasem jest skreślić drugiego człowieka. A czasem trzeba pogrzebać głębiej, by dowiedzieć się, dlaczego ktoś postąpił tak, a nie inaczej. 

Maria Montessori, jako kobieta, musiała zdecydowanie ciężej pracować na swój sukces. Była surowiej oceniana i ciągle brana pod lupę. Jej życie nie było usłane różami. A kiedy w końcu znalazła miłość… Musiała podjąć decyzję, która nie należała do najłatwiejszych. Jaką decyzję podjęła i jak dalej potoczyły się jej losy? – To wszystko znajdziecie w książce „Sekret Marii”.

„Przekonaj mnie. Oblicza miłości” to książka, która pokazuje, że w dzisiejszych czasach warto mieć przyjaciół. Warto też walczyć o siebie i o miłość. Bo ta (miłość)… Czasem kładzie nam kłody pod nogi, ale czasem też potrafi nas uskrzydlić. I takiej miłości, uskrzydlającej, Wam wszystkim życzę.

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA – premiera książki 16.06.2021 r. Po przeczytaniu najnowszej książki Pauliny Świst… składam reklamację!!! Jest mi ogromnie przykro, że książka ZNOWU była za krótka. Droga Autorko, no jak tak można? Bohaterką najnowszej książki jest Paulina. Tymczasowo znajduje się na „wakacjach”, gdzie dorabia sobie w Urzędzie u boku swojego kuzyna Wojtka, a po pracy lata…

RECENZJA PREMIEROWA – premiera książki 17.03.2021 „Idealny detektyw” to książka wydana z serii „Rock Chick”. I choć nie miałam okazji czytać poprzednich książek z tej serii, to czytałam wiele pozytywnych opinii na ich temat i sama skusiłam się na przetestowanie jednej z nich. Autorka Kristen Ashley słynie z książek, które wprowadzają Czytelnika w dobry nastrój….

Sobotni wieczór to idealna pora na gorący romans. Taki romans możecie znaleźć właśnie w książkach Megan Hart! A z okazji poniedziałkowego „Dnia Kobiet”  Harper Collins oraz Księgarnia TaniaKsiazka.pl przygotowali specjalna promocję na książki Megan Hart! Dlatego mam dla Was specjalny kod, który obniża cenę trzech tytułów: „Barwy pożądania”, „Otchłań pożądania” i „Trzy oblicza pożądania” KOD:…

Nie da się ukryć, że w rok 2021 weszłam z przytupem. Otaczają mnie książki. A ich ilość, po liście którą właśnie publikuję, jest zatrważająca. Dodam tylko, że książki, które zaczęłam czytać i mają mniej niż 10% przeczytanych stron, nie będą tu uwzględnione. STYCZEŃ 2021: 1. Niebezpieczne kłamstwa, Becca Fitzpatrick (książka, prezent) 2. Szeptem, Becca Fitzpatrick…

Wielokrotnie widzieliście u mnie na Instagramie albo Facebooku krótki post o książce „Nas dwoje”. Przeczytałam ją w zeszłym roku, ale tak się jakoś złożyło, że nie wiedziałam, co o niej napisać. Nie dlatego, że była to aż tak zła lektura, ale dlatego, że była na tyle dobra, że aż odjęło mi mowę. Książka jest pełna…

„Ostry seks, ostry język i ostra jazda” to sztandarowe słowa w opisie jej książek. Paulina Świst od debiutanckiej powieści wciska mnie w fotel. Jej książki są pełne akcji, mięsa i seksu. Jak zapewne wiecie (a jak nie to właśnie macie okazję się dowiedzieć) pracuję z facetami. To nie jest łatwy kawałek chleba. Nieraz zdarzy mi…

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA – premiera książki 17.11.2020 r. Niektórzy pragną w  życiu tylko świętego spokoju. Inni chcieliby mieć swój kąt, w którym można się choć na chwilę zaszyć. Niektórym do szczęścia wystarczą podróże. Po prostu móc wyjechać w Bieszczady. Zdobyć Mount Everest. Choć raz skoczyć na bungee. Każdy z nas ma inne… Każdy pragnie czego innego….

Miłym zaskoczeniem okazała się ostatnio książka autorstwa M.S. More „Wszystko albo nic”. Już od pierwszego rozdziału nie mogłam się od niej oderwać. Trafiła do mnie w idealnym czasie, ponieważ potrzebowałam lektury, która oderwie mnie myślami od mojego tu i teraz, i ta książka… właśnie taka jest. Choć fabuła wydaje się być prosta, a bohaterzy sprawiają…

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA – premiera książki 12.02.2020 r. „– Miły? – Phix parsknął. – Miłe to są tęczowe misie, skarbie. My nie jesteśmy mili. Zarówno David, jak i każdy z moich ludzi. To wyszkolone maszyny do zabijania. Różnią się ode mnie tylko tym, że mają nieco mniejsze jaja albo boją się takiej odpowiedzialności.” Powyższy cytat daje…